اميدوارم كه دوباره تو را ببينم .

گر برای تو شعری عاشقانه بخوانم

چه زیباست بخاطر تو زیستن
وبرای تو ماندن و به پای تو مردن و به عشق تو سوختن
و چه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن
برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن
ای کاش می دانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگی است
بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه تلخ و ناشکیباست
ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست
و ای کاش می دیدی قلبی را که فقط برای تو می تپد
حرفها را گاه نمی توان گفت
من لحظه های با تو بودن را با اشکهایم تداعی میکنم
وعطر نفسهای تورا در بند بند وجودم می بلعم

^{به سوی تو قدم برمیدارم شمرده شمرده... نمی دانم مقصد کجاست؟ ولی بی هدف در کوچه پس کوچه های زندگی قدم بر میدارم... برگهای بید مجنون خانه مان کم کم رنگ زردی به خود می گیرند... منم خیلی وقته که تو پاییزم ولی خبر ندارم... فصلی دیگر بدون تو برایم آغاز گشته... و من دیگه هیچی نمیدونم... و یا اینکه نمی توانم شکست را باور کنم... شاید روزی برایم بهار باشد ولی اون روز هم خیلی دوره حتی خیلی دورتر از تصوراتم... دیگه کاسه صبرم لبریزتر از همیشه شده... دیگه نیستی که واسم کاسه بزرگتری بیاری و بهم امید بدی که تحمل کن... میدونم برای همه عشق اولش زیباست و هر چی بیشتر میگذره بیشتر در این دریا پر تلاطم فرو میروند... و چه زیباست که تو شناگر قابلی باشی و از پس موجها بربیایی... ولی من خیلی کوچیکم حتی کوچکتر از یک مورچه که تو بهش ترحم میکنی زیر پات له نشه... ولی من نا خواسته یا خواسته له شدم...! بگذریم که آیا زیر پای تو له شدم؟ یا زیر پای سرنوشت؟ به هر حال بذار بگم که زیر پای سرنوشت! تا همه نگن تو عشق واسه زیبایهاش می خواستی و حالا که به آرزوت نرسیدی می خواهی معشوقت را محکوم کنی...! من تو رو با همه وجودم می خواستم... الانشم این دردها را به جونم می خرم و میکشم... آره سخته برام بی تو بودن وبی تو موندن... ولی این درد تنهایی و بی تو بودن را با یاد اون روزهای بهاریمون تحمل میکنم...}

 به او بگوييد كه دوستش دارم 

به او كه قلبش به وسعت درياييست كه قايق كوچك دل من در آن غرق شده

  به او كه مرا از اين زمين خاكي به سرزمين نور و شعر و ترانه برد

 به او كه چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز كرد

 به او بگوييد دوستش دارم

به او كه صداي پايش را ميشنوم

به او كه لحن كلامش را ميشناسم

به او كه عمق نگاهش را ميفهمم

به او كه گل هميشه بهار من است

به او كه قشنگترين بهانه براي بودن من است

بگوييد دوستش دارم

_{سلام ای بی وفا ای بی ترحم
سلام ای خنجر حرفهای مردم
سلام ای آشنا با رنگ خونم
سلام ای دشمن زیبای جونم
بلزم نامه میدم با سطر قرمز
آخه اینبار شده من با تو هرگز
حالتو حتی نمی خوام بدونم
تعجب میکنی؟! آره همونم
همونی که زمونی قلبشو باخت
همون که از تو یک بت٬ یک خدا ساخت
همونی که برات هر لحظه میمرد
که ذکر نامتو بی جون نمیبرد
همونم که میگفتم نازنینم
بمیرم اما اشکاتو نبینم
تعجب میکنی؟! آره عجیبه
میخوام دورشم ازت٬ خیلی غریبه؟!
خیال کردی همیشه زیر پاتم؟
با این نا مردمیت بازم باهاتم؟!!!!
حتی برات کافی نبود جوونیم
تموم شد٬ آره گم شد مهربونیم
دیگه بسه برام هرچی کشیدم
فریبی بود که من از تو ندیدم؟!
دروغی هست نگفته مونده باشه؟
کسی هست تو خیال تو نباشه؟
عجب٬ حتی دریغ از یک محبت
دریغ از یک سر سوزن صداقت
دریغ از یک کلام عاشقونه
دریغ از یک سلام بی بهونه
نه٬ نفرینت چرا؟! این رسم ما نیست
اگرچه این چیزا درد شما نیست
گل بیتا چرا اخمات تو هم شد؟
چیه؟ توهین به ذات محترم شد؟
دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ
که عشق ما رسید به سد هرگز}

عشق مثل گنجشك مي مونه

                   اگه محكم بگيريش تو دستات مي ميره

             اگه شل بگيريش فرار مي كنه پس بايد يه جوري بگيريش

                   كه تو دستات خوابش ببره1

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش.

شايد ديگه هيچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشی و از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن .

چون شايد هيچ وقت، هيچ کس تو رو مثل اون دوست نداشته باشه.

دوستت دارم

دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي مني..

 دوستت دارم چون تنها ترين مصراع شعر مني
 
دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني
 
دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني
 
دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني

 دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني

يکي را دوست ميدارم ولي او باور ندارد!

يکي را دوست ميدارم همان کسي که

 شب و روز به يادش هستم

و لحظات سرد زندگي را با

 گرماي عشق او ميگذرانم!

يکي را دوست ميدارم ، که ميدانم

او ديگر برايم يکي نيست ، او برايم يک دنياست!

يکي را براي هميشه دوست ميدارم ،

کسي که هرگز باور نکرد عشق مرا !

کسي که هرگز اشکهايم را نديد و نديد

که چگونه از غم دوري و دلتنگي اش پريشانم!

يکي را تا ابد دوست ميدارم ،

کسي که هيچگاه درد دلم را نفهميد

و ندانست که او در اين دنيا تنها کسي است

 که در قلبم نشسته است !

که چگونه از غم دوري و دلتنگي اش پريشانم!

يکي را تا ابد دوست ميدارم ،

کسي که هيچگاه درد دلم را نفهميد

و ندانست که او در اين دنيا تنها کسي است

 که در قلبم نشسته است !

که من چگونه عاشقانه به دنبال او ميروم !

کسي را دوست ميدارم که براي من بهترين است ،

از بي وفايي هايش که بگذرم

 براي من عزيزترين است !

يکي را دوست ميدارم ولي او

 هرگز اين دوست داشتن را باور نکرد!

نميداند که چقدر دوستش دارم ،

نمي فهمد که او تمام زندگي ام است !

يکي را با همين قلب شکسته ام ،

با تمام احساساتم ، بي بهانه دوست ميدارم!

کسي که با وجود اينکه قلبم را شکست

اما هنوز هم در اين قلب شکسته ام جا دارد!

يکي را بيشتر از همه کس دوست ميدارم

کسي که حتي مرا کمتر از هر کسي نيز دوست نميدارد!

يکي را دوست ميدارم ...

با اينکه اين دوست داشتن ديوانگيست اما .......

من ديوانه تنهـــــا او را دوست ميدارم.

ولي نمي دانم چرا نمي گذارند با او زندگي كنم

منكه او را خيلي دوست مي دارم

نمي دانم چرا بين ما فاصله مي گذارند

من كه او را خيلي دوست مي دارم

نمي دانم چرا او را از من گرفتن

من كه او را خيل دوست مي دارم

نمي دانم چرا او به ديدنم نمي آيد

من كه او را خيلي دوست مي دارم

نمي دانم چرا او براي ديدنم لحظه شماري نمي كند

من كه خيلي او را دوست مي دارم

ولي من براي ديدن او لحظه شماري مي كنم شايد ثانيه شماري

فقط از خدا مي خواهم يكبار ديگر او را ببينم

تو را دوست دارم

برای رسیدن به تو نیازی به جاده های زیرزمینی نیست . یک آینه و قدری خورشید کافی ست برای آنکه به تو برسم لازم نیست مثل مجنون سر به بیابان بگذارم و فرهادوار تیشه بر بیستون بزنم ُ نه تو را همه جای می توان دید . و از همه کس حتی سنگهای خارا می توان نام تو را شنید .

برای رسیدن به تو باید از هزار چشمه وضو گرفت و هزار بار روي سجاده اي از شعر و ترانه نماز خواند . بايد پيراهن عشق را بر تن كرد و مدام گلهاي ياس را بوييد . وقتي فاصله ي من و تو زياد مي شود و از عطر بكرت دور مي افتم ، به پرنده ها نگاه مي كنم .

من نيازمند نگاه توام و اگر يك روز بي نام تو روزنامه اي را باز كنم ، پنجره ي اتاقم بسته مي شود ، كاش مي توانستي برايم نامه بنويسي ، من از خواندن روزنامه هاي موازي خسته شده ام .

بگذار خطهاي تيره را از نوشته هايم پاك كنم و حرفهايم را در آب رودخانه اي كه از كنار نفسهاي تو مي گذارد ، بشويم. مي خواهم خودم را براي رسيدن به تو آماده كنم . هر روز صدايم را صيقل مي دهم ، روحم را به باغستهانهاي ليمو مي برم و دل ساده ام را از سينه بيرون مي آورم تا بيني چقدر دوستت دارم . در اتاق كوچك من همه ي اشيا شاعرند و تو را دوست دارند . پرده ها و چراغها بوي شعر مي دهند و ستاره ها هر شب براي تماشاي آنها از آسمان پايين مي آيند . 

رفتي و با گريه گفتي كه مجبوري

تو دلم آتيشه بگو بر مي گردي

با نگات آخه منو عاشقم كردي

زير بارون بي تو ...